Vakantie in Frankrijk

Na het weekend proefkamperen (zie verderop) durfden we het aan om serieus met Robin en de bus op pad te gaan. We hadden drie-en-een-halve week tot onze beschikking. Vrienden waren op pad met ook een VW T3-bus en één jaar oude dochter. Zij waren op de terugweg en kwamen bijna (...) langs de camping waar wij zaten. Daarna zijn we doorgereden naar een mooie camping die we uit andere tijden kenden.

Op de camping in bad is net effe wat anders.

En slapen ook!

"Gelukkig" was het niet alleen maar rozengeur en manenschijn.

Maar als de bus weg is, is ook ineens onze slaapplek verdwenen!

De laatste nachten hebben we daarom in een huisje geslapen.

Vervelend hoor ;-)))

Uitslagen ziekenhuis

Inmiddels is bekend dat Robin in principe geen stofwisselingsziekte heeft. Dat is heel fijn, wat dat zijn vaak hele nare ziektes. Nu wordt gezocht naar mogelijke genetische ziekten. Eigenlijk nog minder fijn, want als het dat zou zijn, is er, in tegenstelling tot bij stofwisselingsziekten, niets aan te doen. Maar eerlijk gezegd, gaan wij er van uit dat er niets aan de hand blijkt en ze alleen maar alles heel rustig aan doen. Daar willen de artsen niet aan, maar men zegt toch altijd dat de ouders het het beste weten??
Valentijnsdag 2011 krijgen we de uitslag.
Nee, dat is geen grapje. Zo lang duurt het.
Tot die tijd wachten we maar weer af.

Dat is lachen!

Druk op het driehoekje en zet je speaker aan.

Proefkamperen

Ter voorbereiding op de grote vakantie zijn we een weekend met de bus gaan proefkamperen.

We hebben een dummy gemaakt voor het bedje van Robin dat op de twee voorstoelen komt.

En als we aan het rijden zijn, zit Robin op de achterbank (foto via de spiegel in het keukentje).

Zitten

Robin heeft een bijzondere manier gevonden om te gaan zitten. Ze ligt op haar buik, draait haar benen vanuit de heupen naar voren, zet haar handjes er tussen en duwt zich overeind. Vaak knalde ze dan ook weer achterover. Vandaar alle kussens.